“ความกล้า” “ความก้าวร้าว” มีเพียงเส้นบางๆ ที่กั้นไว้
ความเชื่อมั่นในตนเองเป็นพื้นฐานของความกล้าหาญในเรื่องต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็น

กล้าที่จะทำความดี…….เพื่อเป็นคนดี

กล้ารับฟังความคิดเห็นผู้อื่น……..เปิดใจให้เป็นกลาง

กล้าถาม………เมื่อไม่เข้าใจ

กล้าเสนอแนะ……….เพื่อพัฒนา

กล้ารับฟังข้อผิดพลาดของตน……….เพื่อพัฒนาตนเอง

กล้าตักเตือนผู้อื่นเมื่อเห็นเขาทำผิด………เพราะรักและเป็นห่วง

กล้า…………………. ฯลฯ

ความกล้าถ้าใช้อย่างเหมาะสม ใช้อย่างบริสุทธิ์ใจ ใช้ถูกที่ถูกเวลา ถูกกาลเทศะ ล้วนเป็นความกล้าที่จะสร้างคนให้เป็นคนที่มีศักยภาพ เพราะความกล้านี้เองจะนำมาซึ่งการพัฒนาตนเอง องค์กร และสังคม แต่เมื่อใดที่ความกล้าเกินขอบเขต เพียงเพราะความเป็นตัวตนที่สูงลิบลิ่ว ไม่เปิดใจให้เป็นกลาง กล้าเพื่อต้องการชนะเพียงอย่างเดียว มีอารมณ์อยู่เหนือเหตุผล เมื่อนั้น “ความกล้า” ที่มีจะข้ามเส้นไปเป็นความ “ก้าวร้าว” ทันที

สิ่งที่คุณต้องการแสดงออกให้ผู้คนรอบข้างเห็นนั้นว่าคุณเก่ง มีความสามารถ กล้าแสดงออกมันขึ้นอยู่ที่ตัวคุณ การวางตัว ความรู้ผิด ชอบ ชั่ว ดี รู้ควร รู้ไม่ควร ถ้ารู้อย่างนี้คุณก็เลือกที่จะเป็นได้ว่าจะเป็นคนแบบใด “คนที่กล้าแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ ” หรือจะเป็นเพียงแค่ “คนก้าวร้าว” คนนึง

ความกล้าที่เหมาะสม สร้างคนให้เป็นคนที่มีศักยภาพ

ความก้าวร้าวเป็นอาวุธร้ายแรงที่กลับมาทำร้ายตัวคุณเอง

ขอให้คุณ …..จงกล้าในสิ่งที่ควร จงกลัวในสิ่งที่ผิด…..

ที่เขียนมาข้างต้นเป็นเพียงการเสนอความคิด ซึ่งเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล

โปรดใ้ช้วิจารณญาณในการอ่าน : ไฮเปอร์

ไม่มีความคิดเห็น

ทิ้งคำตอบไว้